Varanasi, ‘baden in de ganges’

Varanasi, 19-12

Ondanks mijn oordoppen, hoor ik het geschreeuw in het hotel en de drukte van de straat. Ik wil weg hier en zo snel mogelijk. Mijn volgende bestemming, Varanasi.

Ik loop de drukke straat in, op zoek naar een ontbijt. Er zijn veel straat tentjes, veel van het eten zegt me niks. Bij gebrek aan beter waag ik dan toch maar de gok. Ik wijs lukraak wat dingen aan, die lijken op platgeslagen oliebollen met kruiden. Best oke. En een samosa, die ken ik al. Een soort bladerdeeg gevuld met aardappel en groente. En een chai. Het duurt even voor hij door heeft dat ik een thee wil. Wat kun je anders begrijpen aan thee? Chai? Maar uiteindelijk maakt een drink gebaar duidelijk wat ik wil. Ik zit op een houtenbankje voor het eet stalletje. Een Indiase man, eet een bord met curry en roti en weet ik wat al niet meer.

Trein wordt bus

Na mijn ‘ontbijt’ ga ik naar het treinstation, waar ik even niet zo goed weet waar ik moet beginnen. Het is werkelijk zo groot als een vliegveld. Ik zie een loket en besluit daar dan maar te gaan vragen. Terwijl ik netjes op mijn beurt wacht word ik afgesneden door een Indiase vrouw, alsof ik lucht ben. Ik laat het maar voor wat het is, zo werkt dat hier in India, maar als er weer een vrouw komt voordringen duw ik haar weg. Mijn beurt! Het blijkt dat de trein naar Varanasi pas om 16 uur gaat. Ik wil niet al die tijd gaan zitten wachten, ik wil weg. Ik besluit opzoek te gaan naar een bus.

In de drukke zijstraat zag ik gisteravond een hoop bussen staan. Eenmaal daar, vraag ik lukraak een buschauffeur welke bus naar Varanasi gaat. Hij spreekt geen Engels en wijst naar een bus verderop. Daar vraag ik het opnieuw. Dit gaat een tijdje zo door, tot er een man aan me vraagt: “Waar wil je heen?” Varanasi. Hij noemt een plaats vanwaar de bussen gaan, maar ik krijg niet helemaal duidelijk waar dat is. Een tweetal studenten spreken redelijk Engels en helpen mij uiteindelijk in een tuktuk die me naar de andere bus stop brengt.

Daar vraag ik opnieuw voor een bus naar Varanasi, het word me duidelijk als meerdere mensen de bus aanwijzen. Het is weer een local bus, ik ga zitten, mijn tas op de stoel naast mij. Zo nu en dan springen er mensen in de bus die water, pinda’s of andere dingen proberen te verkopen. In de bus koop ik mijn ticket. Het blijkt een lange weg…

Tuktuk

Volledig uitgeput en in het donker kom ik aan in de stad Varanasi. Ik ben helemaal kapot en stap een tuktuk in welke mij naar mijn hostel brengt. Althans het zou hier ergens moeten zijn. Ik moest eerst maar eens wat eten. Dit tentje lijkt me wel wat, maar de keuze is niet bepaald reuze. Ik bestel een instant noodles en thee en ga dan verder opzoek naar mijn hostel die om de hoek blijkt te zijn.

Een telefoon met data is hier echt een verademing. Zonder google had ik het waarschijnlijk niet zo makkelijk gevonden. Daarnaast voel ik me een stuk zekerder en veiliger met het idee dat ik altijd en overal dingen kan opzoeken met het internet als mijn grote wijsheid.

De hostel is erg netjes en de kamers zijn goed. De badkamer is voor een hostel echt netjes en de douche is geweldig, eindelijk een goede straal én heet water. Ik maak gelijk van de gelegenheid gebruik en neem een uitgebreide douche. Daarna ga ik slapen het is al laat het was een lange dag.

Ghats

De volgende ochtend word ik vroeg wakker. Na een heerlijk ontbijtje ga ik de ghats bezoeken. Dat is immers waar Varanasi om bekend staat en dan met name het indrukwekkende crematie ghat. Ben ik daar wel klaar voor?, vraag ik mezelf af. Maar ik kan wel tegen een stootje.

Ik begin bij Assi ghat, deze is vlakbij mijn hostel. Er zijn veel mensen die me aanspreken, er probeert zelfs een man in me selfie shot te komen. He ga toch weg! Het drukke gedoe om me heen begint me zo nu en dan echt te irriteren.

Ik loop vrijwel alle ghats langs die aan de heilige ganges liggen. Soms zie ik mensen in de ganges baden. Vooral mannen. Bij andere ghats zie ik mensen de was doen. Ze slaan de lakens op de stenen van de ghat en schrobben ze schoon. Even verderop liggen ze in de zon te drogen. Het is een prachtig tafereel, waar ik veel bewondering voor heb.

 

follow us:
Facebooktwittergoogle_pluspinterestrssinstagram

Geef een reactie