Pompei, een rijke geschiedenis – deel 4 –

Pompeï 

De Vesuvius legde door een uitbarsting in 78 n.c. de hele stad onder een dikke laag van as. Hierdoor is deze Romeinse stad zeer goed bewaard gebleven.

Ik ben geen kenner, maar vooral een liefhebber! Daardoor ben ik me met der tijd steeds meer gaan verdiepen in de geschiedenis van het Romeinse rijk.  Ik neem jullie in deze blogpost mee langs alle bezienswaardigheden van pompei en licht (naar mijn inzicht) de mooiste, belangrijkste of meest interessantste bezienswaardigheden of highlights van Pompeï voor jullie uit. Ik zal proberen er iets over te vertellen wat het duidelijker moet maken waar je nu eigenlijk naar kijkt. Waardoor je bezoek steeds meer de moeite waard is.

Dit is alweer het derde deel van deze blogserie. Voor het eerste deel van deze wandeling door pompei klik hier. Voor de blogpost van vorige week, het derde deel klik hier. Ik ga nu verder waar we vorige week zijn gebleven.

Casa di pansa

Het huis genaamd Pensa, is een van de breedste en mooiste, het is ingesloten in drie straten door winkels en kleine huizen, die werden verhuurd. Er was een oven, waar brood werd verkocht. Daarboven bevond zich een bas-reliëf met een obsceen teken, met als motto: Hic habitat felicitas. Wat verwees naar het figuur van brood en zijn overvloed.

De verblijfplaats van de eigenaar is verdeeld in een atrium, een zuilengalerij met bloemen en een visvijver in het midden, in een tuin. De mozaïekvloeren en de schilderijen zijn overvloedig. In een hoek zie je de keuken. Er zijn offers geschilderd gewijd aan de Godinnen Fornace en rond de elementen van een maaltijd; een varken in de buurt van de keuken, de ‘tordi, een haas en een paling aan het spit.

Casa del Forno  

Deze woning dateert uit de 2e eeuw, maar tijdens de her constructie na de aardbeving van 62 n.c.. Werd de begane grond als productieplaats gebruikt, terwijl de woon en leefruimte naar boven werd verplaats. Ten tijde van de uitbarsting in 79 n.c. lijkt het erop dat de verbouwing niet was voltooid.

casa di forno - pompei

Het was lange tijde de enige grote bakkerij van Pompei (van de 35 tot nu toe gevonden) In de hortus (tuin) werden tarwe verbouwd en later verwerkt tot brood. Er waren naar alle waarschijnlijkheid waterbassins, een oven, en 4 lavastallen. In de open ruimte rechts, op twee stenen dragers, lag een tafel waarop het brood ruste voor het de oven in ging. Terwijl de kamer links de keuken was.

In de schuur lijkt het skelet met harnas, van een muilezel te zijn gevonden.

Casa di sallustio

Het huis dankt zijn naam aan een zekere Sallustio die genoemd wordt in een inscriptie op de voorgevel. Voor de inrichting zijn platen met reliëfstucwerk gebruikt om marmer te imiteren. De herberg aan de zijkant van de ingang suggereert dat met de crisis na de aardbeving, het huis gedeeltelijk voor verhuur werd gebruikt.

 

Je hebt nu weer de keuze of je rechtsaf slaat en je weg vervolgd over de via Consolare of dat je dit gedeelte overslaat, pak de route dan hier weer verder op.

Casa del chirurgo

Dit huis behoord tot een van de oudste van pompei (uit de 3e eeuw v.c.). Er zijn vele Chirurgische instrumenten, in ijzer en brons, zoals sondes, gynaecologische pincet, katheters, scalpels, gevonden waar het huis zijn naam aan te danken heeft.

Het huis is het resultaat van ten minste twee opeenvolgende renovaties, waaraan een bovenverdieping is toegevoegd in de rustieke wijk: recente studies beschouwen het impluvium in tufsteen als origineel. De overgebleven decoratie wordt vooral bewonderd in een raam met uitzicht op de tuin, met ‘eerste stijl’ schilderijen aan de buitenkant (2e eeuw voor Christus) en ‘vierde stijl’ aan de binnenkant (na 50 na Christus).

Porto ercolano e cinta muraria Poort en stadsmuren
De poort werd gebouwd na de Silliaanse verovering van Pompeii (ongeveer 89 voor Christus), toen de functie van de muren verloren ging; aan de rechterkant is er een stuk van de treden die naar het patrouille pad leiden.

porto ercolano - pompei

Loop verder over de Via delle tombe, je komt nu op het suburbio, wat betekend buiten de stadsmuren, rechts vindt je het Necropoli di porta Ercolano.

 

Necropoli di porta Ercolano

Hier vindt je een begraafplaats van de beroemde burgers. Aan de zuidkant van de weg staan ​​bijvoorbeeld het altaar graf van Marcus Porcius, die werkte voor de bouw van het Odeion en het amfitheater; de schola tombe (halfronde zitplaats) gebouwd voor de priesteres Mamia, of die achter, bij de kiosk met de Ionische zuilengalerij, behorende tot de Istacidii, eigenaren van Villa dei Misteri. Maar er zijn nog veel meer graven gevonden uit het tijdperk van Augustus.

Necropoli di porta Ercolano - pompei
schola tombe

Villa di diomede

Deze villa werd opgegraven in 1771-1774 en werd toegeschreven aan M. Arrius Diomedes, wiens tombe zich voor de monumentale ingang bevindt.  Welke direct naar de zuilengalerij leidt, volgens de voorschriften van de Latijnse architect Vitruvius voor de villa’s.

Ernaast is de spa. Vanaf het triclinium (kamer aansluitend aan het binnenplein) was een prachtig uitzicht op de tuin beneden en de zee. Een trap leidt naar het lagere deel van de luxueuze villa (die niet te bezoeken is), gebouwd op een cryptoporticus, die diende als een wijnkelder en een zuilengalerij rond de tuin heeft.

Bij de achterdeur lagen twee verwarde lichamen, waarvan één met een gouden ring aan zijn vinger en een zilveren sleutel in zijn hand, en een buidel met 1356 sestertiën (kopermunten) die hij vasthield. Achttien andere lichamen, waaronder vrouwen en kinderen, gestikt door de dampen, werden ontdekt in de kelder.

villa dei diomende - pompei

Villa dei misteri / villa van de mysteriën

Het complex is een bewonderenswaardig voorbeeld van een zeer luxe villa met een mix van klassieke en rustieke stijl.  Waarschijnlijk behorend tot de familie van de Istacidii, een van de belangrijkste van Pompeii, van het Augustijnse tijdperk. Volgens de meest recente studies betreft het een architectonisch geheel dat terug gaat tot de 1e eeuw v. chr. met de daaropvolgende transformaties die het heeft ondergaan, voorafgaand aan de uitbarsting in 79 n. chr.

De huidige structuur van de villa is te danken aan de vele verbouwingen die het heeft moeten ondergaan na de aardbeving in 62 n. c., toen het van woonvilla werd verbouwd naar een landbouw- en productiecomplex. Welke ten tijde van de uitbarsting nog niet waren voltooid.

Villa dei misteri - pompei

De luxueuze woonwijk kijkt uit over zee. De villa beschikt over een atrium, tablinum en woonkamer die aan de onderkant is afgesloten door een panoramische halfcirkelvormige, exedra (achter uitgang).

Vanuit de woonkamer met exedra heb je via een zijgang toegang tot de Mysteries-kamer. De naam van de villa is te danken aan de fresco’s die deze kamer sieren.
‘De Hall of Mysteries’ wordt gekroond door een buitengewone picturale cyclus (kalender), die veel wordt besproken door geleerden, te vinden op de muur van de hal, boven een sokkel versierd met nepmarmer die dienst doet als podium.

Villa dei misteri - pompei Villa dei misteri - pompei

De scène wordt gedomineerd door het goddelijke paar dat in het midden van de achterwand wordt geplaatst, waarin Dionysus en Aphrodite (of Arianna) worden geïdentificeerd.
Het hoogtepunt van narratieve spanning wordt bereikt in de rituele scène waarin een knielende vrouw de fallus ontdekt, terwijl een gevleugeld personage de bedoeling heeft om rituele geseling uit te voeren.

Hier zit ook een van de uitgangen, maar wij zijn nog niet klaar… volgende week ga ik weer verder met de route door pompei. En vertel ik oa over het forum van pompei.

follow us:
Facebooktwittergoogle_pluspinterestrssinstagram

Geef een reactie