Patan, ‘het durbar square & paleis van oude dingen’

 

27-11 Patan 

Ik sta weer optijd op en ga dan naar het durbar square van Patan, volgens de aanbevelingen zal dit plein mij niet teleurstellen. Althans ik heb nog steeds goede hoop. Ik ding af met de taxichauffeur die me in een gammel bakkie naar Patan (het uiteinde van Kathmandu)rijdt. Hij stopt ergens in een zijstraat. “De rest moet je lopen, daar mag ik met de auto niet in” Nou oke dan.

Ik gebruik eerst maps om me de juiste richting op te sturen en zie dan bordjes met Heritage route die ik blijf volgen. Te beginnen bij de lake en een stoepa met heel veel prayer wheels. Die ik vrijwel allemaal laat draaien.

Tempel picknick

Ik volg de route die me leidt naar een of andere tempel wat meer een binnenplaats is waar hele gezinnen zich hebben verzameld. Vrouwen kletsen, kinderen spelen, mannen maken vuur en snijden vlees. Er liggen kleden op de vloer met groentes en pannen. Ik laat deze locale mensen maar gauw weer met rust en ga via een andere zijstraat naar het durbar square.

Het plein

Wauw! Ook hier staat veel in de stijgers, maar ik ben verrast door de schoonheid van de eerste tempel waar ik tegenaan loop. Ik loop met half open mond en mijn camera. Dan wordt ik onderschept door een politieagente. Heb je een ticket? Ticket? Zeg ik, alsof me neusbloed. Van welke kant kwam je binnen? Ik wijs een richting uit welke duidelijk niet de officiële ingang is, wat ook nog eens verklaard waarom ik geen ticket heb.

Je kunt hier een kaartje kopen. In het paleis moet ik een ticket van 1000rp kopen. Deze is dan inclusief bezoek van het museum, het paleis en het durbar square. Maar ik mag dus niet gewoon buiten over het plein lopen? Nee, dan heb je ook een ticket nodig. Ik ben nou al helemaal hier heen gekomen dus met iet wat tegenstribbelen koop ik dan toch maar een kaartje. Bezoek het museum, die boven verwachting toch enigszins interessant is. Het is vooral ingericht met Hindoeïstische Goden beelden en wat hun verhaal is met het durbar square. Je loopt er vrij snel doorheen.

Dan ga ik naar buiten schiet wat foto’s van mijn favoriete tempel en de crowk. De duiven die er omheen krioelen. En ga dan naar het paleis. Welke ik ondanks de ticketprijs niet had willen missen.
Het is er bijzonder en ook hier wordt het een en ander vertelt over de geschiedenis en vooral de opbouw van het paleis. Een beetje teleurgesteld raak ik van de stepwell, in de achtertuin, waar dus ook weer werkzaamheden zijn.

Terug op het durbar square loop ik nog een keer naar het begin, terug naar het einde en loop dan het plein af. Ik zie een wel heel bijzonder cafe aan de rand van het plein. Het oude gebouw heeft bovenin ramen met luikjes waaruit je naar beneden kan kijken. Ik bestel een bananenlassie en gluur naar de mensen en het Nepalense leven wat zich onder mij afspeelt.

Tempel

Dan ga ik opzoek naar een andere tempel. Google wijst me de weg door smalle locale straatjes. Ik verdwijn in een straat waar veel winkeltjes zijn en het druk ziet van de mensen. Ik zie een stalletje met lokale koekjes en besluit er een paar te kopen voor onderweg. Het lijken gefrituurde koekjes die lekker, maar toch enigszins apart smaken. (later krijg ik er buikpijn van)

Ik ben dan eindelijk bij de tempel, welke tussen huizen is weg gestopt. Zeer lastig te vinden. Ik ga naar binnen. Het is er klein smal en ik realiseer me dat de tempel is omringt met huizen en de tempel zelf is nauwelijks te zien. Ik word aangesproken of ik wel een ticket heb. Ik raak gefrustreerd is dit echt waar dit land alleen maar op is gefocust? Geld? Een ticket van 300 rp? Voor een tempel? Ik storm weer naar buiten. Genoeg geweest, terug naar Thamel.

follow us:
Facebooktwittergoogle_pluspinterestrssinstagram

Geef een reactie