Mumbai, ‘Indiase luxe heeft geen gastvrijheid’

17-1 Vasai

Na de goede dag van gister. Heb ik weer energie om door te gaan. De vrouw in mijn hostel zegt dat ik het beste met een trein naar Mumbai kan gaan. Ik huiver voor deze grote stad die volgens de verhalen niet veel beter is dan Delhi. Ik heb natuurlijk met een reden Delhi overgeslagen en dus ook Mumbai.
Na zoveel reizen door India wordt dit vreemd genoeg ook de eerste keer dan ik met de trein ga. Voorheen nam ik ‘kortere afstanden’ in niet toeristische steden. Ook beweert men dat de bus veiliger is. (niet geheel mee eens of oneens) bussen zijn makkelijker te regelen en gaan veel frequenter. En zo nog een paar redenen, waarom het er nog niet echt van was gekomen.

Ticket

Op het treinstation is het best een gedoe een ticket te krijgen. 1. De man spreekt heel slecht en onduidelijk Engels. 2. De mensen duwen je gewoon aan de kant en dringen voor. 3. Ik weet eigenlijk niet waar ik heen wil. Als het maar richting Goa is. De trein naar Mumbai is al vol. Ik neem uiteindelijk, door een aanbeveling van een omstander een andere trein, die ergens in de buurt stopt.
Met een ticket opzak voor een trein, waarvan ik geen idee heb waar hij heen gaat. Voor het eerst in India, stap ik in de trein. Ik heb geluk een eigen zit plek te hebben kunnen bemachtigen, een zo gehete ‘gereserveerde ticket’. Na wat navragen hier en daar weet ik de juiste trein, de juiste wagon en de juiste zit plek te vinden.

Oké. Maar waar ga ik nou eigenlijk heen? Ik vraag het een student die enigszins Engels spreekt. Hij probeert het voor mij op te zoeken in zijn telefoon. Opeens komt de behulpzame man naar me toe. Hij raad mij een app aan waar je kunt zien welke trein waar stopt met de geschatte tijden. (handig) en geeft mij de naam van de plaats waar de trein stopt. En geeft gelijk de rest van de route naar Mumbai. Dat ik eigenlijk niet naar Mumbai wilt, snapt de man niet en dat ik het verder wel red wilt hij ook niet horen. Hij herhaald een drie keer welke stappen ik moet doen en schrijft het in mijn note boekje. Als de man een half uur later eindelijk klaar is. Bedank ik hem vriendelijk.

Hotelletje

Met de naam van de halte zoek ik in booking.com naar een hotel. Ik trakteer mijzelf dit keer op een mooi resort met zwembad, even genieten; het is al zwaar genoeg. Na ruim 10uur treinen kom ik eindelijk in het onbekende plaatsje aan. Het is al donker dus nou niet moeilijk doen, neem een ola taxi die mij naar mijn luxe verblijf brengt. Het is best afgelegen.

Bij het hotel weten ze niks van mijn reservering. “Dit heb ik nog nooit mee gemaakt, ik boek al jaren met booking.com en dat gaat altijd goed” Ik heb zelfs de boekingsbevestiging die ik de man onder zijn neus duw. “Het is middernacht ik heb een heel zware dag achter de rug, maak het me nou niet onnodig moeilijk!” Hij geeft mij nu lukraak een kamer, niet degene die ik heb geboekt, maar ik ben te moe en moet slapen.

De luxe van India, laat nog veel te wensen over. Een goedkope hotelkamer in Nederland is nog luxer dan deze 4 sterren accommodatie. Ik wil net onder de douche als de man van de receptie op mijn deur klopt met de rekening. Rekening? Man ben je niet goed in je hoofd, ik heb je al gezegd de kamer is al geboekt en betaald. Ik wijs de man de deur. “We doen dit morgenochtend wel”, zegt de man. Ik ga er niet op in. Dat komt morgen dan wel.

 

Klik hier voor korting op booking.com

 

follow us:
Facebooktwittergoogle_pluspinterestrssinstagram

Geef een reactie