Istanboel, dag 3, Turkse hammam

Istanboel, 13-10-2018

Mijn wekker gaat, maar een paar minuten later staat ook de jongen van de receptie bij mijn bed. “Goodmorning”, zegt hij, terwijl ik nog bezig ben mijn oordoppen uit te doen. “Je moet straks uit checken”. “Dat weet ik”, zeg ik. “Of wil je langer blijven?” “Nee, ik moet mijn vliegtuig halen”. “Ik kwam je alleen even waarschuwen,” zegt hij. “Ik zie je zo beneden.”

De jongen heeft op mijn verzoek een reservering gemaakt bij een hammam. Eenmaal daar blijkt hij wel heel erg duur te zijn. Ik besluit dan ook om wat anders te zoeken.

Ik heb nog steeds mijn combi ticket voor het topkani palace en archeologisch museum. Het topikani palace is echt geweldig. Zoveel mooie details. Er zijn verschillende nisjes, zeg maar thee huisjes om thee te drinken en voor de sultan om zijn gasten te ontmoeten. In zijn oude harem worden speciale vondsten tentoongesteld. Het is er ontzettend druk en ik kom helemaal in de verdrukking, waardoor ik niet echt relaxed kan kijken. Ik vlucht bijna naar buiten, om op adem te komen.

Daarna ga ik opzoek naar het archeologisch museum, het is daar om de hoek. Ze hebben verschillende Egyptische vondsten, zoals beeldjes, maar ook sarcofagen.  Buiten is er nog een deel wat ik persoonlijk het mooiste vind. Een verzameling met mozaïeken en porseleinen servies, alles ondergebracht in een oude kiosk. Het grotere gebouw, is in verbouwing maar heeft veel romeinse vondsten, wat voor mij veel herkenning geeft, omdat ik steeds meer geïnteresseerd ben en veel af weet van de Romeinse geschiedenis, door al mijn Italiaanse reizen.

Daarna ga ik toch opzoek naar een betaalbare Trukse Hammam. Maar eerst… tijd voor thee met baklava. Ik kom in een soort baklava walhalla terecht, waar ze sinds 18-nog-wat al bekend staan om hun geweldige baklava. Ze hebben vele soorten welke allemaal vers worden bereidt. Trukse thee met.. welke zal ik nemen? De ober raad mij aan om te gaan voor pistache of voor de walnoot met honing. Hmm, doe ze allebei maar. “Zeg weten jullie toevallig een goede hammam die niet zo duur is.?” De Turkse jongens moeten even met elkaar in overleg, maar krijg dan toch een tevreden antwoord. Het is een kwartier lopen.

Bij de deur staat een man te wachten. Ik vraag om een hammam met massage. Toch jammer dat je vooraf betaald en niet helemaal zeker weet of je krijgt waar je om vraagt.  Maar goed, ik wil het toch proberen. Eerst mag ik me omkleden. Of eigenlijk… uitkleden. Slechts gehuld in een rood-wit geblokte, groot uitgevallen theedoek loop ik achter het vrouwtje aan.

“Eerst 20min sauna”, zegt ze. Ik neem plaats in de 40°C houten sauna. Er is niemand, waardoor ik niet langer angstvallig de hamamdoek om me heen hoef te slaan. Er hangt een zandloper voor 15min. Eens kijken of dit klopt. Ik draai hem om, maar heb al een paar minuten gezeten. Als de zandloper leeg is, ben ik inmiddels helemaal bezweet en snak ik naar frisse lucht. Ik ben blij als de deur open gaat. De 20min zijn om. “Kom, kom” zegt het meisje.  Een beetje onwennig loop ik achter haar aan. 

</span

“Nu douchen”, zegt ze. Ik zie geen douche. Onder een prachtige doom, zijn marmeren bankjes waarop je kunt zitten, ernaast staan een soort wasbakken/fonteintje waar warm water inloopt. Ik ga zitten op de stenen bank en met een plastic bakje giet ik continue water uit de fontein over me heen. Ik kijk omhoog. Wauw. Er valt een gedimd licht neer op het binnenplaatsje. Er komt een vrouw. “More shower, more”, ik kijk verlegen terwijl ik opnieuw mijn plasticbakje met water over me heen gooi.

Na een tijdje is het zo ver. Ik pak mijn rood geblokte doek nog eens op en loop dan achter haar aan. “Op je buik, liggen” zegt ze. De doek wordt over een stenen tafel gelegd, waarna ik op mijn buik ga liggen. Eerst word ik van top tot teen gescrubd. Soms harder dan verwacht, ik zie opgerulde velletjes op mijn huid. Oeh! Ben ik zo vies? Ik maak me stiekem zelfs druk of ze mijn bruine tint er niet af scrubt.

Ik draai me wat onhandig om op de stenen tafel. Nu de voorkant. Als ook die helemaal is gescrubd, vraagt de vrouw me rechtop te komen zitten. Daarna wordt ik opnieuw gedouched met warm water uit z’n zelfde fonteintje. Ze vult een plastic bakje en gooit het over me heen. Dit herhaald ze een aantal keer vrij snel achterelkaar. Het valt me op dat ook zij naakt is, slechts gehuld in een versleten roze onderbroek.

Ik mag weer liggen. Nu maakt ze een sop in een metalen kom. Met een linnen doek gaat ze heen en weer. Ik sluit mijn ogen. Dan komt een ‘vloedgolf’ van sop over me heen. Langzaam voel ik het sop van mijn lichaam glijden, waarmee ook al mijn stress. Ze pakt de doek weer op en opnieuw krijg ik sop over me heen, waarna ze het met haar handen in masseert. Dit zelfde gebeurt ook bij de voorkant waarna ik weer word afgespoeld.

Shampoo? Ik knik. Ze begint mijn haar in te soppen, terwijl ik mijn ogen goed dicht knijp. Daarna word ik weer afgespoeld.

Nu wordt ik gehuld in een grote mooie blauwe hammamdoek. We lopen terug naar de middelste kamer, ook hier is een koepeltje waar natuurlijk licht binnen valt. “Neem hier maar even plaats, relax. Dan krijg je straks je oil massage”. Ik neem plaats op het grote stenen plateau, waarop ze een badlaken heeft gelegd. Ik droom een beetje weg…

Na ongeveer 10min komt ze terug en brengt ze me naar een andere massagetafel. Haar moeder, zoals ik vermoed, neemt het nu over. Ze geeft een stevige massage en kraakt zelfs even mijn rug. Maar ik betwijfel of het echt 30min was, eerder iets van 20min. Ik kleed mij weer aan en draai mijn haar in een knot. Ik voel me als herboren!

Ik neem plaats aan een klein tafeltje en bestel een appelthee. Het lijkt net opgewarmde appelsap. Ik maak een stukje voor mijn vlog. Ik word hier al wat beter in, bedenk ik mij.

Het is tijd om mijn spullen te halen. Ik loop weer over het sultanametplein, langs de fontein, naar mijn hostel. Het blijkt dat de hammam die de hosteljongen voor mij had geboekt slechts 160 tl zou moeten kosten. En niet de 550tl zoals ik had begrepen. Misschien wordt ik genept. Ik ben blij dat ik voor wat anders heb gekozen.

Ik verwissel mijn schoenen en prop de laatste dingen in mijn backpack. Toch te veel bij mij, bedenk ik mij. Ik denk dat ik er dit keer echt niet mee weg kom, op de airport. Ik haast mij naar de metro. Bij ‘Taksim’ stap ik uit en loop een stuk, ik wil terug naar de airport bus die ik op de heenweg ook had. Ondertussen krijg ik best wel trek. Ik besluit dus om eerst maar wat te eten. Ik heb immers genoeg tijd.

Terwijl ik sta te kijken op een menubord, word ik aangesproken door een van de obers. “Kom, eet wat. Ik geef je een korting en drie voorgerechtjes gratis.” Ik kijk op de klok van mijn telefoon. “Ik heb niet zoveel tijd.” “ik zorg dat het er snel is.” Ik krijg vers gebakken brood, een heerlijke tomaten tappenade en olijven, de drie gratis voorgerechtjes, daarna komt mijn stoofschotel; jammie! Ik bestel nog een Turkse thee. De jongen komt snel terug: “tea fort he Princess” terwijl hij het schoteltje met daarop het glazen theeglaasje met een gracieus gebaar voor mij neer zet. Ik gniffel, ze zijn ook allemaal hetzelfde. Ik maak maar handig gebruik van mijn princces-kwaliteiten. Ik krijg de thee gratis en ook de korting zoals beloofd. Dan vraag ik de jongen waar de bus stopt. Hij loopt met me mee naar het einde van de straat en wijst dan de weg.

Eenmaal in de bus blijkt het verkeer volledig vast te staan. De ruime tijd die ik had gepland glijd aan mij voorbij terwijl ik wegstaar naar de achterlichten van de auto’s voor ons. We rijden over een brug die, als hij een stuk langer was best door had gekund voor Brooklyn bridge. Daarna denk ik dat we eindelijk een beetje door rijden maar opnieuw staan we in de file. Nu begin ik mij wel degelijk zorgen te maken. Met nog maar 1uur voor mijn vlucht raak ik toch wel gefrustreerd als er ook nog eens een enorme slalom rij staat, voor het inchecken. Mensen proberen ook nog eens stiekem voor te kruipen. 45min. Ik wurm mij heel on-charmant onder het afzet lint, maar mijn backpack blijft hangen waardoor ik bijna de hele rij met paaltjes meeneem. Ja, lekker Taryn, dit trekt wel de aandacht… mijn hand ligt op de balie waarboven superviser staat…

follow us:
Facebooktwittergoogle_pluspinterestrssinstagram

Geef een reactie