Gorakpur, ‘een vies welkom’

Gorakpur 18-12

Ik stap uit de bus. Het krioelt hier van de mensen, het getoeter is oorverdovend en het verkeer rijdt dwars door elkaar heen. Ja, dit is India. Na een hele dag reizen in verschillende lokale bussen ben ik eindelijk op plaats van bestemming. Ik ga opzoek naar een slaapplaats. Oh en wat te eten, het is al laat en ik heb nog niks gegeten. Eerst maar een hotel vinden.

Gorakpur is een grote stad, maar niet veel toeristen doen deze stad aan, een hostel hoef ik hier niet te verwachten. Ik merk al snel dat de Hotels hier flink uiteenlopen. Aan de andere kant van de straat is het grote treinstation, dat is dan ook de enigste reden waarom hotels zich hier hebben gevestigd. Ik zoek iets goedkoops, maar met waar voor je geld.

Bij het eerste hotel waar ik binnen ga, krijg ik een “No” naar me geroepen. “No?” ik snap hem niet. “No room” Oh oke? Nou mag wel wat vriendelijker zeg, ik heb nog geen eens wat gevraagd. Bij het volgende hotel gebeurt vrijwel hetzelfde en dat gaat zo door en door. Ik snap niet waarom alles volgeboekt is maar ze doen alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Een uur later kom ik uitgeput in het zoveelste hotel terecht. De vraag “hoeveel kost een kamer?” heb ik inmiddels ingewisseld voor de vraag “Heb je een kamer?” Dit keer is het antwoord “ja”. Hoeveel het kost is nu de volgende. De man wilt dat ik gelijk betaal, maar ik weet inmiddels wel beter. “ik wil eerst de kamer zien.” De man gooit een sleutel op de balie. “Ga maar kijken, als je het wat vindt kom je terug om te betalen.”

Het hotel is aan de drukke straat tegenover het treinstation, wat net zo goed een vliegveld had kunnen zijn zo groot. Het heeft zelfs 4 verschillende gates. De kamer laat alles te wensen over. Maar dan ook echt alles. Ik kan het niet eens simpel of sober noemen, zoals de lieflijke lodges in het Everest gebeid. Nee, dit is gewoon ronduit smerig. Het bed is smoezelig, met beddengoed waar de vlekken nog in zitten, de deken is waarschijnlijk ook al in tijden niet gewassen, op het bureautje ligt een dikke stoflaag en de badkamer is ook niet bepaald schoon er is geen eens een douche en warm water is hier al helemaal een luxe. Het liefst wil ik weg rennen, zeker voor deze prijs. Maar waar moet ik anders heen? Ik heb al ruim een uur lopen zoeken. Ik ben helemaal kapot van de reis en het is al 22uur. Op godsgratie besluit ik dan toch maar hier te overnachten. Ik haal mijn slaapzak linner uit mijn tas en spreidt hem over het bed, dan heb ik in ieder geval iets schoons om in te slapen.

Toch maar wat eten. In de straat is het druk en zo nu en dan word er naar me geroepen, maar daar trek ik me zo min mogelijk van aan. In een drukke zijstraat staan stalletjes die ei verkopen. Ik vraag om een gebakken ei, maar krijg een gekookt ei waar hij wat gesnipperde ui overheen gooit. Ook prima. Verderop drink ik een chai en een paar stalletjes verder eet ik een soort hartige oliebol met aardappel. Hmm, dit is best te doen. En super goedkoop.

 

 

follow us:
Facebooktwittergoogle_pluspinterestrssinstagram

Geef een reactie