pompeï, een wandeling door het oude romeinse rijk – deel 3 –

Pompeï

De Vesuvius legde door een uitbarsting in 78 n.c. de hele stad onder een dikke laag van as. Hierdoor is deze Romeinse stad zeer goed bewaard gebleven.

Ik ben geen kenner, maar vooral een liefhebber! Daardoor ben ik me met der tijd steeds meer gaan verdiepen in de geschiedenis van het Romeinse rijk.  Ik neem jullie in deze blogpost mee langs alle bezienswaardigheden van pompei en licht (naar mijn inzicht) de mooiste, belangrijkste of meest interessantste bezienswaardigheden of highlights van Pompeï voor jullie uit. Ik zal proberen er iets over te vertellen wat het duidelijker moet maken waar je nu eigenlijk naar kijkt. Waardoor je bezoek steeds meer de moeite waard is.

Dit is alweer het derde deel van deze blogserie. Voor het eerste deel van deze wandeling door pompei klik hier. Voor de blogpost van vorige week, het tweede deel klik hier. Ik ga nu verder waar we vorige week zijn gebleven.

 

Aan het einde van de straat Via Dell’ Abbondaza gaan we rechtsaf. (hoewel alles blijft mogelijk, laat je verassen door al het moois wat Pompeï te bieden heeft).

Casa di Marco Lucerzio sulla Via stabiana

Het huis van Marco Lucrezio, ook wel bekend als de Suonatrici, waarvan de opgraving dateert uit het midden van de negentiende eeuw. De naam van de eigenaar komt van een fresco dat bewaard is gebleven in een van de halletjes, waarin een instrumentumscriptorium is afgebeeld met een brief aan Marco Lucrezio. 
De vestibule(kamer) heeft een zwart-witte mozaïekvloerdecoratie en de muren zijn versierd met afbeeldingen van spelers, waarvan de tweede naam aan het huis is gegeven. Van daaruit bereik je de Toscaanse foyer waaraan weer andere kamers liggen.

In lijn met de ingang, als een soort van schilderachtige achtergrond, bevindt zich een tuin. Met daarin een elegante fontein van cascatella-marmer, in een standbeeld van een Silenus is uitgehouwen.

pompeii -Casa di Marco Lucerzio sulla Via stabiana

pompeii -Casa di Marco Lucerzio sulla Via stabiana

Rond een cirkelvormig bassin waren vier godenbeeldjes en een reeks marmeren beeldjes van verschillende grootten en op onderwerp gerangschikt: erotiek, dieren, een sater, een groep met sater en Pan(halfgod) en een andere gevormd door een heremiet van sater op een geit.

Terme Centrali heb ik overgeslagen

Je kunt er hier voor kiezen rechtsaf te gaan Maar een dag Pompeï is een behoorlijke uitputtingsslag, geloof me. Deze sloeg ik over zo hoefde ik alleen: het porta Nola e cinta muraria, necropoli di Porta Nola, te missen. Hoewel Casa di Marco Lucrezio Frontone en Casa delle Nozze dÁrgento wel op de lijst staan van aanbevelingen van must see atractions volgens pompei scavi zelf. Keuze is aan jou.

Casa di Cecilio giocondo

Dit was het huis van een bankier in Pompei, die waarschijnlijk erg rijk werd door geld te lenen aan mensen die hun huizen moesten repareren vanwege de aardbeving in 62 v.

Het huis werd gebouwd tussen het einde van de 3e en begin van de 2e eeuw v.c. Het heeft in de loop der jaren kleine vernieuwingen ondergaan, toen het beschadigd raakte tijdens de aardbeving. Het werd in 1844 ontdekt maar raakte tijdens de 2e wereldoorlog lichtbeschadigd door de Amerikaanse bombardementen. Het dak en een aantal zuilen moesten worden verplaats.

Bij de opgraving zijn voor de woning twee pilaren gevonden waarop verkiezingsopschriften werden gevonden. Aan de zijkanten van de ingang waren twee winkeltjes. In het halletje naar de woning is een vloermozaïek van een hond goed bewaard gebleven. Op de binnenplaats, bevind zich een impluvium, een tank waar regenwater in werd opgevangen, deze is omringd door een mozaïek met geometrische figuren. Terwijl in de rest van de omgeving de vloer is versierd met stukken marmer.

pompeii - Casa di Cecilio giocondo

pompeii - Casa di Cecilio giocondo

Er zijn hier vele muurfresco’s gevonden welke vanwege instortingsgevaar zijn overgeplaatst naar het archeologisch museum van Napels waaronder de muur aan de rechterkant die toonde in het centrum van elk vierkant een sater die een Menade omhelst, Iphigenia in Tauris en een Menade met Cupido.

 

Je kunt ervoor kiezen om nu de straat uit te lopen en dan via 15, terug te lopen of dit over te slaan zoals ik deed. Je komt dan uit bij:

Casa della caccia antica

uit sectie VII nummer 20. De oorspronkelijke indeling van deze woning gaat terug tot de 2e eeuw v. c. Het toont een belangrijke bouwfase van het vroege keizer tijdperk. De struiken in de binnentuin zijn op een weelderige manier aangelegd, zodat de gast bij binnenkomst al meteen de sociale status van de bewoner kon voelen.

pompeii - Casa della caccia antica

Er zijn vele fresco decoraties van de 4e stijl bewaard gebleven. Een van de meest bijzondere is die van het tablinum op de binnenplaats en de tuin, met scenes gewijd aan de Kretenzer mythe, welke nu te zien zijn in het museum van Napels. Wat wel te zien is, is de marmeren sokkel en de open kast. Er zijn schilderijen van Venere Pascatrice (aan de noordwand) en Leda met de zwaan (aan de zuidmuur). Op de achterste muur van de tuin staat een complex jachttafereel, waar de woning zijn naam aan dankt.

[bdotcom_bm bannerid=”1281″]

Casa del Fauno

deze mag je ook zeker niet overslaan. Het is een van de grootste huizen in de stad en dankt zijn naam aan een standbeeld in brons, met afbeelding van een sater, geplaatst in het impluvium (waar regenwater word opgevangen)

pompeii - casa del fauno

De eerst constructie van het huis dateertuit de 3e eeuw v.c. De eigenaar wilde graag pronken met zijn rijkdom waardoor hij in de 2e eeuw v.c. het huis liet vergroten, door andere huizen erbij te trekken. Het huidige complex welke werd verlengt met 2970m, waarbij een tweede zuilen galerij werd aangelegd. Tijdens de opgraving in de 19e eeuw werd een grote verscheidenheid aan decoraties in de eerste stijl, van het Hellenistische type, gevonden; waaronder talrijke mozaïeken, deze werden verwijderd om hun conservering te behouden. Je kunt ze zien in het nationaal archeologisch museum van Napels. daarbinnen bevonden zich ook een groot aantal voorwerpen in goud en zilver, waaronder een armband in de vorm van een slangichaam

 

pompeii - Casa del Fauno

Het atrium (binnenplein) is in Toscaanse stijl. In het midden is het impluvium geplaatst , gemaakt van travertijn en niet tuf, zoals gebruikelijk. In de poel is een dansende sater gevonden, ten onrechte geïnterpreteerd als een faun, nu bewaard in het nationale museum van Napels.

In het huis zijn ontelbare muurschilderingen en mozaieken gevonden (teveel om op te noemen) de slaapkamer is versierd met een fresco van Satiro en Baccante;  alle kamers hebben emblematische versieringen zoals de kat die een patrijs eet en drie duiven die een ring stelen. Het huis was ook uitgerust met een klein kuuroord met tepidarium en calidarium, het eerste in een privéhuis in Pompei.

pompeii - Casa del Fauno

pompeii - Casa del Fauno

Binnenin een van de zuilen galerijen werd een mozaïek gevonden, dat diende als een plaveisel en de Slag van Isso tussen Alexander en Darius uitbeeldde: het mozaïek, waarschijnlijk in opdracht, omdat de voorouders van de eigenaar betrekkingen moesten hebben met de Macedonische koning, is een kopie van de beroemde Griekse schilderkunst, uitgevoerd door de schilder: Filosseno en gemaakt met ongeveer anderhalf miljoen mozaiek stukjes. 

pompeii - Casa del Fauno

De op één na grootste zuilengalerij, met een lengte van vijfenveertig meter, voor een breedte van veertig, is omgeven door een dubbele orde van vierenveertig Dorische zuilen, bedekt met stucwerk en is versierd met mozaïeken. In het linkerdeel van de zuilengalerij werden verschillende nissen gebruikt als larari en in hun nabijheid werden twee bronzen kandelabers, twee statieven, twee lampen en een standbeeld van de genius gevonden. 

pompeii - Casa del Fauno

Op de bodem waren enkele kamers gereserveerd voor bedienden, waarvan eentje toebehoorde aan de conciërge die ook als tuinman optrad. In de oecus is een leeuw afgebeeld, maar deze lijkt aanzienlijk te zijn beschadigd. De stoffelijke resten van vier mannen en twee ossen werden gevonden in de stal.

Casa dell’ Ancora

Hier heb ik maar weinig over kunnen vinden behalve dat het zijn naam ontleent aan zeer goed bewaard gebleven mozaïek dat nog steeds zichtbaar is in de entreevloer. De tuin is, geplaatst op een lager niveau, met apsis nissen aan de onderkant en eindigde aan de bovenkant door een elegante zuilengalerij.

Casa di apollo

Het huis van Apollo dankt zijn naam aan de god apollo die vaak in dit huis was afgebeeld. Waarschijnlijk was de eigenaar: A. Here (n) nuleius Communis, zoals het is afgeleid van een zegelring, gevonden in 1830. De beelden van Apollo en Faun op jacht naar een hert (nu in het Museum van Napels) sierden de ingang van het tablinum(binnenplaats), waar een foto van Venus is. Binnen zijn fresco’s met scènes die verband houden met de mythe van Apollo.

Casa di adone ferito

(momenteel gesloten voor restauratie)

Dit huis dankt zijn naam aan een muur fresco met een afbeelding van een gewonde adonis. Het is een prachtige afbeelding van de IV-stijl, een zeldzaam exemplaar in Pompeii, dat de stervende Adonis in de armen van Aphrodite afschildert, in het midden van de twee standbeelden van Cheiron en Achilles. De aangrijpende mythe is doordrenkt met het concept van liefde en dood: de Adonis wordt dodelijk verwond door een everzwijn, ontketend door Ares uit jaloezie op zijn geliefde Aphrodite, die verliefd werd op de knappe jongeman. De restauratie heeft vrij recentelijk (in 2015) plaats gevonden.

Op het moment worden er verdere restauraties uitgevoerd oa voor de fresco Toeletta di Ermafrodito die gevonden is in een van de slaapvertrekken. Uit veiligheid zal het complex daarom gesloten zijn tot de werkzaamheden zijn voltooid.

Casa della Fontana grande

pompei - fontana grande

Gelegen aan de achterzijde van de tuin, achter het atrium, bevindt zich in een ‘nymphaeum’ de monumentale fontein waar deze woning zijn naam aan dankt. De fontein heeft een nis bedekt met een Fronton (een driehoekig dakje), de nis is versierd met een mozaïek, gemaakt van polychrome glaspasta. Het water stroomt uit een opening en welke trapsgewijs in een onderliggende bassin uitkomt. De decoraties bestaan uit drie tragische maskers die afsteken bij de stijlen van de nis en een bronzen beeldje van een dolfijn (nu vervangen voor een kopie) Opmerkelijk is ook de buitenfaçade van dit huis, gemaakt van essenhout in een vierkant werk van tufsteen.

Thermopolium

pompei - thempolium

pompei - thempolium

Een Thermopolium is iets wat wij in deze tijd een afhaal of fastfood restaurant noemen. In de tijd van de romeinen dus al populair. Hier kwamen de romeinen om een snelle maaltijd te eten of te halen. Het was zelfs van enige noodzaak voor mensen die geen keuken konden betalen. Door heel pompei waren er vele te vinden.

Casa del poeta tragico

Het is een typisch ‘atrium’ huis, al is deze kleiner dan gemiddeld ander in pompei. De naam is afgeleid van het Tabilnum mozaiekembleem, met de scene van een theaterstuk van een satirisch koor, nu in het Archeologisch Museum van Napels. Evenals andere schilderijen met Admetus en Alcestis en afleveringen van de Ilias.

Het huis is niet toegankelijk maar het beroemde mozaïek bij de ingang (achter glas) is wel zichtbaar. Het toont een hond aan de ketting en de woorden CAVE CANEM (“pas op voor de hond”)

pompei - Casa del poeta tragico

Het huis uitgegraven in 1824-1825 werd gebruikt als model voor de woning van Glaukos in de roman van van E. Bulwer-Lytton, The Last Days of Pompeii (1834).

 

Volgende week vervolg ik weer de blogserie en deze indrukwekkende wandeltour door Pompeï, de stad van de romeinen. Ben jij er dan weer bij?

volg mij op: Facebook & Instagram