Ahmedabad, ‘Gandhi rust & verassende stepwell’

15-1 & 16-1 Ahmedabad

Ahmedabad

Na wéér een lange busrit kom ik s ‘avonds aan in Ahmedabad. Ik ben zo moe en het is al laat dat ik geen tijd meer heb voor sightseeing. Ahmedabad is dan ook alleen handig als tussenplaats voor mijn route naar Goa. Ik heb zoveel teleurstelling in India gehad dat ik niet kan wachten tot ik op het strand ben. Toch opnieuw is India groter, veel groter dan je denkt. Ik heb dus een aantal plaatsen waar ik heen hop tot een redelijke afstand.

Als ik wakker word heb ik echt geen zin om wéér te reizen. De vrouw in mijn kamer zegt ook dat het gekkenwerk is. “Waarom blijf je niet nog een nachtje?” Misschien heeft de vrouw gelijk. “Maar ze zeiden dat het hostel is vol geboekt, ik heb geen zin om van hostel te wisselen” “Ja, dat zeiden ze tegen mij ook, maar uiteindelijk kon ik toch een nacht langer blijven” Ik ga het vragen, het is allemaal een beetje verwarrend, maar het is goed als ik blijf. Pff, wat een opluchting dan hoef ik vandaag dus niet weg.

Tijdens ontbijt bij een local tentje bedenk ik wat ik vandaag dan wil doen. Het wordt de Gandhi ashram. Een aanrader van de Italiaanse vrouw in mijn hostel. Het is een flink eind (bijna een uur) lopen, maar ik heb immers de hele dag en loop heerlijk op mijn gemakje langs de Slums van India. Ik loop langs… de slums van India. Je leest het goed. Dit is precies wat mensen van India verwachten en om eerlijk te zijn, al is het hartverscheurend de mensen in zulke omstandigheden te zien leven, heeft het toch ook zijn charme het échte India aan je voeten te zien.

Gandhi ashram

India, Ahmedabad, Gandhi ashram

Ik kom aan op de ashram. Een terrein waar verschillende gebouwtjes staan. Bij het eerste gebouwtje word me al snel duidelijk dat ik daar niet welkom ben. Dat is waar de leerlingen zich vestigen blijkbaar. De rest van de ashram is wel toegankelijk. Een van mijn verassingen in India. Er wordt een verhaal vertelt van het leven van Gandhi en zijn volgers. Erg mooi en indrukwekkend. Of misschien is het de plek zelf die mij weer even tot rust brengt. In elk geval, ondanks de Indiase warmte heb ik weer energie.

India, Ahmedabad, Gandhi ashram

Stepwell

Na alles uitvoerig te hebben bekeken ga ik naar de stepwell. Ik verwacht er niet al te veel van. Op de plaatjes ziet het er wel mooi uit, maar het blijft India hè. Ik neem een tuktuk naar de stepwell. De man weet totaal niet waar hij heen moet. Maar daar heb ik maps voor en ookal irriteert het me, dat hij eerst zegt het te weten, maar uiteindelijk totaal geen idee heeft, wijs ik de man dan maar waar hij heen moet. Het verkeer staat weer eens vast, “zet mij hier maar af ik loop de rest wel.” Ik duw de man wat geld in zijn hand en negeer het gebruikelijke gedoe dat het niet genoeg zou zijn. Ik loop door een lokale buurt waar de was, vrijwel door de hele straat te drogen hangt. Door kleine straatjes naar de stepwell.

Bij de ingang denk ik al, ooh nou dat is het hoor. Maar als ik de trap op kom snap ik het pas. Er is een galerij van pilaren en trappen van wel drie verdiepingen, dat dus diende als put voor water. Echt? Ik kan het me niet voorstellen door de enorme beauty van deze sight.

Een complete verassing die misschien wel op mijn lijstje van mooiste plekken in India beland. Omdat het met geen woord te beschrijven valt heb ik een selectie foto’s voor jullie gemaakt, in de hoop jullie begrijpen dat ik, na al de teleurstellingen in India, ik toch echt even met open mond stond, en een wouw mij ontglipte.

Moskee

Voorbij de stepwell is een andere verassing namelijk een heel oude moskee, waar ik, voor het eerst in de moslim cultuur, ook welkom ben. Er komt een moslimse man naar mij toe, “je bent welkom hoor”. Hij laat mij de tombe zien, waar drie kisten staan, uiteraard gericht naar Mekka. De ‘ramen’  in de tombe hebben volgens hem de perfecte lichtinval. “Alle vier de ramen geven op elk moment van de dag dezelfde hoeveelheid licht” zegt hij. De moskee zelf is klein en erg oud. Toch wordt hij nog in gebruik genomen voor het gebed. Er liggen dus ook wat kleedjes op de vloer en een klok met de gebedstijden.

India, Ahmedabad

Theetijd

Even onthutst van deze bijzondere verassing de stepwell en de moskee, neem ik bij het tegenoverliggende, lokale tentje, een chai tea. Met gebaren snapt de man dat ik thee wil. Ik zit er tussen de mannen die me aanstaren of ze een wild beest zien. Maar van een plaats als deze kan ik dat begrijpen. Ik trek me er zo min mogelijk van aan. Of raak ik er al aan gewend?

Ik neem een tuktuk terug naar mijn hostel. Mijn diner bestaat vandaag weer uit een verzameling streetfood. Sandwich omelet, samosa en een chai. Heerlijk local op een houten bankje op straat eten.

follow us:
Facebooktwittergoogle_pluspinterestrssinstagram

Geef een reactie